In mijn  afstudeerscriptie aan de Hoge school voor de Kunsten in Utrecht heb ik het over de diepere betekenis van voettochten. Lopen is een totale ervaring,door de beweging ontstaat er een verbinding met het landschap en de mens, iedere stap is een aanraking met een geschiedenis, met leven.Door de beweging van het lopen komen lichaam en geest samen en ontstaat er verbinding en inspiratie.

Naast een voetreis naar Santiago de Compostella heb ik gelopen in Ierland en België en Nederland .Steeds weer op zoek naar nieuwe ervaringen en inspiratie.Verhalen, die gaan over herinnering, afscheid, vergankelijkheid. Het schilderen in lagen maakt een geschiedenis, een verhaal  op het doek.

De verflagen die onder de bovenste laag verborgen liggen zijn vaak duidelijk zichtbaar, waardoor mijn doeken haast archeologisch bekeken kunnen worden. Maar het zijn  vooral de materialen  die ik op mijn doeken gebruik die maken dat mijn werk zich bevindt op de grens tussen de twee- en driedimensionale wereld.Mijn schilderijen reiken naar ruimtelijkheid.

Het zijn intuïtieve schilderijen, sferische doeken, indrukken, schaduwrijke gedachten, flarden, herinneringen , contrastrijke fragmenten of momenten van rust of spanning.